Pojedynczy punkt awarii (SPOF)
Każdy element, tor lub wspólna zależność, których utrata wyłącza usługę – bez względu na to, ile redundantnego sprzętu jest wokół.
Inne nazwy: SPOF
W praktyce
To określenie bywa używane luźno, co je osłabia. Ściśle biorąc, pojedynczy punkt awarii to element, którego dla danej usługi nie da się obejść żadną alternatywną ścieżką. Definiuje się go względem usługi i granicy: coś, co jest pojedynczym punktem awarii dla jednej hali, może nie mieć znaczenia dla usługi działającej w innej.
Redundantny sprzęt sam ich nie usuwa. Dwa tory zasilania z jednego przyłącza dzielą źródło. Dwa układy przełączające sterowane jednym sterownikiem dzielą decyzję. Dwa tory biegnące tą samą trasą kablową, tym samym pionem albo pod tym samym fragmentem podłogi są tak samo narażone na zdarzenie fizyczne. Liczenie sprzętu nie znajdzie żadnego z nich; śledzenie torów znajdzie wszystkie.
Niektóre z najtrwalszych w ogóle nie są sprzętem. System sterowania, sieć zarządzająca, wersja firmware wspólna dla obu torów, jedyny dostawca nietypowej części albo jedna osoba, która wie, jak naprawdę skonfigurowano układ przełączania – każde z nich może wyłączyć usługę równie skutecznie jak uszkodzony wyłącznik, a żadne nie pojawia się na schemacie jednokreskowym.
Praktyczne ćwiczenie jest mało efektowne: wybierz usługę, prześledź każdą jej rzeczywistą zależność i zapytaj, co się stanie, jeśli każda z nich zniknie. Większość sal ma co najmniej jeden pojedynczy punkt awarii i to normalne. Da się natomiast uniknąć sytuacji, w której nie wiesz, który to, dopóki nie zadziała.
Zakres tej definicji
To edukacyjne streszczenie tego, jak termin funkcjonuje w praktyce centrów danych. Nie jest normą, specyfikacją ani poradą inżynierską. Gdy zależy od niego prawdziwa decyzja, właściwym źródłem są aktualnie przyjęte normy, zweryfikowane informacje o obiekcie i ocena wykwalifikowanego specjalisty.